حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِ، أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي عُمَيْرُ بْنُ هَانِئٍ، قَالَ حَدَّثَنِي جُنَادَةُ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ، حَدَّثَنِي عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ تَعَارَّ مِنَ اللَّيْلِ فَقَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ، وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ. الْحَمْدُ لِلَّهِ، وَسُبْحَانَ اللَّهِ، وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَاللَّهُ أَكْبَرُ، وَلاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ. ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي. أَوْ دَعَا اسْتُجِيبَ، فَإِنْ تَوَضَّأَ وَصَلَّى قُبِلَتْ صَلاَتُهُ ".
Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kim kechasi uygʻonib: ‹Laa ilaaha illalloohu vahdahu laa shariika lah, lahul-mulku va lahul-hamd, va huva alaa kulli shayʼin qodiir. Alhamdulillahi va subhaanalloohi va laa ilaaha illalloohu valloohu akbar, va laa havla va laa quvvata illaa billaah (Allohdan boshqa haq maʼbud yoʻq; U yagonadir, sherigi yoʻq; mulk Unga xos va hamd Unga xos; U har narsaga qodirdir. Hamd Allohga xos, Alloh pok va Allohdan boshqa haq maʼbud yoʻq; Alloh ulugʻ; Allohdan boshqa kuch va quvvat yoʻq)›, — desa, soʻng: ‹Allohummagʻfir lii (Allohim, meni magʻfirat qil)›, — desa yoki (boshqa) duo qilsa, unga javob beriladi; agar u tahorat qilib (namoz oʻqisa), uning namozi qabul qilinadi», — dedilar.