حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح. قَالَ وَحَدَّثَنِي بِشْرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ لَمَّا نَزَلَتِ
﴿ الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ ﴾ قَالَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَيُّنَا لَمْ يَظْلِمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ ﴿ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ ﴾.Abdulloh (ibn Masʼud) (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: ‹Iymon keltirgan va iymonlarini zulm (shirk) bilan aralashtirmaganlar...› (Anʼom, 82) degan oyat nozil boʻlganida, Rasululloh ﷺ ning sahobalari: «Qaysimiz (oʻziga) zulm qilmagan?» — deyishdi. Shunda Alloh: ‹Albatta, shirk — ulkan zulmdir› (Luqmon, 13) degan (oyatni) nozil qildi.