حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كُنْتُ أَمُدُّ رِجْلِي فِي قِبْلَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يُصَلِّي، فَإِذَا سَجَدَ غَمَزَنِي فَرَفَعْتُهَا، فَإِذَا قَامَ مَدَدْتُهَا.
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ namoz oʻqiyotgan paytlarida oyoqlarimni u zotning qiblasiga tomon choʻzar edim; u zot sajda qilgan har safar, menga tegar edilar va men oyoqlarimni tortib olar edim; u zot tik turgan har safar, men oyoqlarimni (yana) choʻzar edim.