حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَأَى نُخَامَةً فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ، فَتَغَيَّظَ عَلَى أَهْلِ الْمَسْجِدِ وَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ قِبَلَ أَحَدِكُمْ، فَإِذَا كَانَ فِي صَلاَتِهِ، فَلاَ يَبْزُقَنَّ ـ أَوْ قَالَ ـ لاَ يَتَنَخَّمَنَّ ". ثُمَّ نَزَلَ فَحَتَّهَا بِيَدِهِ. وَقَالَ ابْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ إِذَا بَزَقَ أَحَدُكُمْ فَلْيَبْزُقْ عَلَى يَسَارِهِ.
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ masjidning qiblaga qaragan devorida biroz tupuk koʻrdilar va masjid ahlidan gʻazablandilar hamda: «Namozda Alloh har biringizning oldingizda(dir); bas, (kishi) tupurmasin (yoki: oʻngiga tupurmasin)», — dedilar. Soʻng u zot (pastga) tushib, tupukni qoʻllari bilan qirib tashladilar. Ibn Umar (rivoyatdan keyin): «Agar biringizga namozda tupurishga toʻgʻri kelsa, chap tomoniga tupursin», — dedi.