حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنْتُ أُسَلِّمُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ فِي الصَّلاَةِ فَيَرُدُّ عَلَىَّ، فَلَمَّا رَجَعْنَا سَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَىَّ وَقَالَ " إِنَّ فِي الصَّلاَةِ شُغْلاً ".
Abdulloh (ibn Masʼud) (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ namozda boʻlgan paytlarida u zotga salom berar edim va u zot salomimni qaytarar edilar; lekin biz (Habashistondan) qaytganimizda, men Paygʻambar ﷺ ga (namozda) salom berdim, lekin u zot salomni qaytarmadilar va (namozni tugatgach): «Namozda (kishi muhimroq ish bilan) band boʻladi», — dedilar.