حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُنْكَدِرِ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ جِيءَ بِأَبِي يَوْمَ أُحُدٍ، قَدْ مُثِّلَ بِهِ حَتَّى وُضِعَ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ سُجِّيَ ثَوْبًا فَذَهَبْتُ أُرِيدُ أَنْ أَكْشِفَ عَنْهُ فَنَهَانِي قَوْمِي، ثُمَّ ذَهَبْتُ أَكْشِفُ عَنْهُ فَنَهَانِي قَوْمِي، فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرُفِعَ فَسَمِعَ صَوْتَ صَائِحَةٍ فَقَالَ " مَنْ هَذِهِ ". فَقَالُوا ابْنَةُ عَمْرٍو أَوْ أُخْتُ عَمْرٍو. قَالَ " فَلِمَ تَبْكِي أَوْ لاَ تَبْكِي فَمَا زَالَتِ الْمَلاَئِكَةُ تُظِلُّهُ بِأَجْنِحَتِهَا حَتَّى رُفِعَ ".
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Uhud jangi kuni otam keltirildi — u (jangda jasadi) buzilgan edi — va Rasululloh ﷺ ning oldilariga qoʻyildi; uning ustida bir choyshab bor edi. Men otamni ochmoqchi boʻlib bordim, lekin qavmim meni qaytardi; yana uni ochmoqchi boʻldim, lekin qavmim yana meni qaytardi. Rasululloh ﷺ amr qildilar va u (jasad) (boshqa joyga) koʻchirildi. Oʻsha paytda u zot yigʻlab turgan bir ayolning ovozini eshitdilar va: «Bu kim?» — dedilar. Ular: «(Bu) — Amrning qizi yoki singlisi», — dedi. U zot: «Nega u yigʻlayapti? (yoki: u yigʻini toʻxtatsin); chunki farishtalar uni — u (shahidning jasadi) (boshqa joyga) koʻchirilguncha — qanotlari bilan soyalab turdi», — dedilar.