حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْفَضْلِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ أَسْوَدَ ـ رَجُلاً أَوِ امْرَأَةً ـ كَانَ يَقُمُّ الْمَسْجِدَ فَمَاتَ، وَلَمْ يَعْلَمِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِمَوْتِهِ فَذَكَرَهُ ذَاتَ يَوْمٍ فَقَالَ " مَا فَعَلَ ذَلِكَ الإِنْسَانُ ". قَالُوا مَاتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " أَفَلاَ آذَنْتُمُونِي ". فَقَالُوا إِنَّهُ كَانَ كَذَا وَكَذَا قِصَّتَهُ. قَالَ فَحَقَرُوا شَأْنَهُ. قَالَ " فَدُلُّونِي عَلَى قَبْرِهِ ". فَأَتَى قَبْرَهُ فَصَلَّى عَلَيْهِ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir qora (tanlik) kishi — erkak yoki ayol — masjidni tozalar edi, soʻng vafot etdi. Paygʻambar ﷺ bu haqda bilmas edilar. Bir kuni u zot uni esladilar va: «Oʻsha kishiga nima boʻldi?» — dedilar. Odamlar: «Yo Rasululloh, u vafot etdi», — dedi. U zot: «Nega menga xabar bermadingiz?» — dedilar. Ular: «Uning ishi (ahvoli) shunday-shunday edi (yaʼni uni arzimas deb hisobladi)», — dedi. U zot: «Menga uning qabrini koʻrsatinglar», — dedilar. Soʻng u zot uning qabriga borib, janoza namozini oʻqidilar.