حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا مَعْبَدُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ سَمِعْتُ حَارِثَةَ بْنَ وَهْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " تَصَدَّقُوا فَإِنَّهُ يَأْتِي عَلَيْكُمْ زَمَانٌ يَمْشِي الرَّجُلُ بِصَدَقَتِهِ، فَلاَ يَجِدُ مَنْ يَقْبَلُهَا يَقُولُ الرَّجُلُ لَوْ جِئْتَ بِهَا بِالأَمْسِ لَقَبِلْتُهَا، فَأَمَّا الْيَوْمَ فَلاَ حَاجَةَ لِي بِهَا ".
Horisa ibn Vahb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ ning shunday deganini eshitdim: «Ey odamlar, sadaqa beringlar; chunki sizlarga bir vaqt keladiki, (oʻshanda) kishi oʻz sadaqasi bilan (yurar-)yurar, lekin uni qabul qiladigan hech kimni topa olmaydi va (sadaqa berilishi soʻralgan) kishi: ‹Agar uni kecha keltirgan boʻlganingda, men olar edim, lekin bugun men unga muhtoj emasman›, — deydi».