حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا عَدِيٌّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ عِيدٍ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ لَمْ يُصَلِّ قَبْلُ وَلاَ بَعْدُ، ثُمَّ مَالَ عَلَى النِّسَاءِ وَمَعَهُ بِلاَلٌ، فَوَعَظَهُنَّ وَأَمَرَهُنَّ أَنْ يَتَصَدَّقْنَ، فَجَعَلَتِ الْمَرْأَةُ تُلْقِي الْقُلْبَ وَالْخُرْصَ.
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ iyd kuni iyd namozi uchun (tashqariga) chiqdilar va ikki rakat namoz oʻqidilar; undan oldin ham, keyin ham (boshqa) namoz oʻqimadilar. Soʻng u zot Bilol bilan birga ayollar tomonga bordilar. U zot ularga vaʼz qildilar va ularni sadaqa berishga buyurdilar. Baʼzi (ayollar) oʻz bilakuzuk va isirgʻalarini (sadaqaga) bera boshladi.