حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، قَالَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَشْهَدُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَصَلَّى قَبْلَ الْخُطْبَةِ، فَرَأَى أَنَّهُ لَمْ يُسْمِعِ النِّسَاءَ، فَأَتَاهُنَّ وَمَعَهُ بِلاَلٌ نَاشِرَ ثَوْبِهِ فَوَعَظَهُنَّ، وَأَمَرَهُنَّ أَنْ يَتَصَدَّقْنَ، فَجَعَلَتِ الْمَرْأَةُ تُلْقِي، وَأَشَارَ أَيُّوبُ إِلَى أُذُنِهِ وَإِلَى حَلْقِهِ.
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men guvohman — Rasululloh ﷺ iyd namozini xutbadan oldin oʻqidilar, soʻng (uzoqlik tufayli) ayollar u zotni eshita olmasligini oʻyladilar; shuning uchun u zot — kiyimini yoyib turgan — Bilol bilan birga ularning oldiga bordilar. Paygʻambar ﷺ (ularga) vaʼz qildilar va ularni sadaqa berishga buyurdilar. Bas, ayollar oʻz taqinchoqlarini (sadaqaga) bera boshladi. (Rivoyatchi Ayyub — ular oʻsha joylardan, yaʼni isirgʻa va shodadek, taqinchoqlarni berdi, degan maʼnoda — quloqlari va boʻyniga ishora qildi.)