حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ سِيرِينَ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ الأَنْصَارِيَّةِ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ دَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فَقَالَ " هَلْ عِنْدَكُمْ شَىْءٌ ". فَقَالَتْ لاَ. إِلاَّ شَىْءٌ بَعَثَتْ بِهِ إِلَيْنَا نُسَيْبَةُ مِنَ الشَّاةِ الَّتِي بَعَثْتَ بِهَا مِنَ الصَّدَقَةِ. فَقَالَ " إِنَّهَا قَدْ بَلَغَتْ مَحِلَّهَا ".
Ummu Atiyya al-Ansoriya (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ Oishaning oldiga borib, undan biror (yeydigan) narsa bormi, deb soʻradilar. U: «Nusayba (Ummu Atiyya) bizga (Bariraga) sadaqa qilib joʻnatgan qoʻy goʻshtidan boshqa hech narsa yoʻq», — deb javob berdi. Paygʻambar ﷺ: «U oʻz (mansub) joyiga yetib keldi va endi u sadaqa emas, balki biz uchun hadya», — dedilar.