حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، عَنْ وَرْقَاءَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ أَهْلُ الْيَمَنِ يَحُجُّونَ وَلاَ يَتَزَوَّدُونَ وَيَقُولُونَ نَحْنُ الْمُتَوَكِّلُونَ، فَإِذَا قَدِمُوا مَكَّةَ سَأَلُوا النَّاسَ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى
﴿ وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَى ﴾. رَوَاهُ ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرٍو عَنْ عِكْرِمَةَ مُرْسَلاً.Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Yaman ahli haj qilishga kelar va oʻzlari bilan yetarli ozuqa olib kelmas edi hamda: ‹Biz Allohga tavakkal qilamiz›, — der edi. Ular Madinaga yetib kelganda, odamlardan (narsa) tilar edi; bas, Alloh: ‹(Safarga) ozuqa olinglar; (lekin) eng yaxshi ozuqa — Allohdan qoʻrqish (taqvo)dir› (Baqara, 197), — degan (oyatni) nozil qildi.