حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمَّا فُتِحَ هَذَانِ الْمِصْرَانِ أَتَوْا عُمَرَ فَقَالُوا يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَدَّ لأَهْلِ نَجْدٍ قَرْنًا، وَهُوَ جَوْرٌ عَنْ طَرِيقِنَا، وَإِنَّا إِنْ أَرَدْنَا قَرْنًا شَقَّ عَلَيْنَا. قَالَ فَانْظُرُوا حَذْوَهَا مِنْ طَرِيقِكُمْ. فَحَدَّ لَهُمْ ذَاتَ عِرْقٍ.
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bu ikki shahar (Basra va Kufa) fath qilinganda, odamlar Umarning oldiga kelib: «Ey moʻminlarning amiri, Paygʻambar ﷺ Najd ahliga Qarnni miqot qilib belgilagan; (lekin) u bizning yoʻlimizdan chetda va biz uning orqali oʻtishda qiynalamiz», — dedi. U: «(Unday boʻlsa,) oʻz odatiy yoʻlingizda Qarnga toʻgʻri keladigan (parallel) joyni miqot qilib olinglar», — dedi. Bas, u Zotu Irqni (ularning miqoti qilib) belgiladi.