حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ كَانَ ابْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ يَدَّهِنُ بِالزَّيْتِ. فَذَكَرْتُهُ لإِبْرَاهِيمَ قَالَ مَا تَصْنَعُ بِقَوْلِهِ حَدَّثَنِي الأَسْوَدُ عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِ الطِّيبِ فِي مَفَارِقِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ مُحْرِمٌ.
Said ibn Jubayr (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Ibn Umar sochiga moy surar edi. Men buni Ibrohimga aytdim; u: «Bu soʻz (rivoyat) haqida nima deysan: Asvad Oishadan (rivoyat qildi): ‹Goʻyo men hozir Paygʻambar ﷺ ning — u zot ehromda ekanlarida — sochlari ajragan joyidagi xushboʻylik (atir) yaltirashini koʻrib turgandek(man)›», — dedi.