حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ دَخَلَ ابْنُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، وَظَهْرُهُ فِي الدَّارِ، فَقَالَ إِنِّي لاَ آمَنُ أَنْ يَكُونَ الْعَامَ بَيْنَ النَّاسِ قِتَالٌ، فَيَصُدُّوكَ عَنِ الْبَيْتِ، فَلَوْ أَقَمْتَ. فَقَالَ قَدْ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَحَالَ كُفَّارُ قُرَيْشٍ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ، فَإِنْ حِيلَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ أَفْعَلُ كَمَا فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم
﴿ لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ ﴾ ثُمَّ قَالَ أُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ أَوْجَبْتُ مَعَ عُمْرَتِي حَجًّا. قَالَ ثُمَّ قَدِمَ فَطَافَ لَهُمَا طَوَافًا وَاحِدًا.Nofiʼ (Ibn Umardan) rivoyat qiladi: Abdulloh ibn Abdulloh ibn Umar va uning ulovi Ibn Umarning uyiga kirdi. U (Ibn Umarning oʻgʻli): «Men shu yili odamlar orasida jang boʻlib, sizni Kaʼbaga borishdan toʻsib qoʻyishlaridan qoʻrqaman. Menimcha, siz shu yerda qolishingiz (maʼqul)», — dedi. Ibn Umar: «Bir marta Rasululloh ﷺ haj uchun yoʻlga chiqdi va Quraysh mushriklari u zot bilan Kaʼba orasiga toʻsiq boʻldi. Bas, agar odamlar men bilan Kaʼba orasiga toʻsiq boʻlsa, men ham Rasululloh ﷺ qilganlaridek qilar edim... ‹Albatta, Allohning Rasuli ﷺ da siz uchun goʻzal namuna bor›», — dedi. Soʻng u qoʻshdi: «Men sizni guvoh qilamanki, men haj bilan birga umrani ham qilishni niyat qildim». Makkaga yetib kelgach, Ibn Umar faqat bir tavof (Safo bilan Marva orasida) qildi.