حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الثَّقَفِيِّ، أَنَّهُ سَأَلَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ وَهُمَا غَادِيَانِ مِنْ مِنًى إِلَى عَرَفَةَ كَيْفَ كُنْتُمْ تَصْنَعُونَ فِي هَذَا الْيَوْمِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ كَانَ يُهِلُّ مِنَّا الْمُهِلُّ فَلاَ يُنْكِرُ عَلَيْهِ، وَيُكَبِّرُ مِنَّا الْمُكَبِّرُ فَلاَ يُنْكِرُ عَلَيْهِ.
Muhammad ibn Abu Bakr as-Saqafiy (Anasdan) rivoyat qiladi: Biz Minodan Arafatga ketayotganimizda, men Anas ibn Molikdan: «Siz Rasululloh ﷺ bilan birga boʻlganingizda, bu kuni nima qilar edingiz?» — deb soʻradim. Anas: «Bizdan baʼzilarimiz talbiya aytar edi va hech kim unga eʼtiroz qilmas edi; baʼzilarimiz takbir aytar edi va hech kim unga eʼtiroz qilmas edi», — dedi.