حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ عُمَيْرٍ، مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْعَبَّاسِ عَنْ أُمِّ الْفَضْلِ بِنْتِ الْحَارِثِ، أَنَّ نَاسًا، اخْتَلَفُوا عِنْدَهَا يَوْمَ عَرَفَةَ فِي صَوْمِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ بَعْضُهُمْ هُوَ صَائِمٌ. وَقَالَ بَعْضُهُمْ لَيْسَ بِصَائِمٍ. فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ بِقَدَحِ لَبَنٍ وَهْوَ وَاقِفٌ عَلَى بَعِيرِهِ فَشَرِبَهُ.
Ummul-Fazl bint Horis (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Arafa kuni men bilan birga boʻlgan baʼzi odamlar Paygʻambar ﷺ ning roʻzasi haqida ixtilof qildi — baʼzilari u zot roʻza tutyapti dedi, baʼzilari esa roʻza tutmayapti dedi. Bas, men u zotga — u zot tuyasiga mingan holda — bir kosa toʻla sut yubordim va u zot oʻsha sutni ichdilar.