حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ بَكَّارٍ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ صَلَّى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الظُّهْرَ بِالْمَدِينَةِ أَرْبَعًا، وَالْعَصْرَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْنِ، فَبَاتَ بِهَا، فَلَمَّا أَصْبَحَ رَكِبَ رَاحِلَتَهُ، فَجَعَلَ يُهَلِّلُ وَيُسَبِّحُ، فَلَمَّا عَلاَ عَلَى الْبَيْدَاءِ لَبَّى بِهِمَا جَمِيعًا، فَلَمَّا دَخَلَ مَكَّةَ أَمَرَهُمْ أَنْ يَحِلُّوا. وَنَحَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ سَبْعَ بُدْنٍ قِيَامًا، وَضَحَّى بِالْمَدِينَةِ كَبْشَيْنِ أَمْلَحَيْنِ أَقْرَنَيْنِ.
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ Madinada peshin namozining toʻrt rakatini, Zulhulayfada asr namozining ikki rakatini oʻqidilar hamda u yerda tundilar; tong otganda, u zot oʻz uloviga minib: «Laa ilaaha illalloh (Allohdan oʻzga iloh yoʻq) va Subhanalloh (Alloh pokdir)», — deya boshladilar. Baydoʼga yetganda, u zot haj va umra (ikkalasi) uchun talbiya aytdilar. Makkaga yetib kelganda, u zot ularni (sahobalarini) ehromdan chiqishga buyurdi. Paygʻambar ﷺ tik turgan tuyalarni oʻz qoʻllari bilan — yetti Budn — soʻydi. U zot Madinada ham qora-oq rangli, shoxli ikki qoʻchqorni soʻydi.