حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُسْأَلُ يَوْمَ النَّحْرِ بِمِنًى، فَيَقُولُ " لاَ حَرَجَ ". فَسَأَلَهُ رَجُلٌ، فَقَالَ حَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَذْبَحَ. قَالَ " اذْبَحْ، وَلاَ حَرَجَ ". وَقَالَ رَمَيْتُ بَعْدَ مَا أَمْسَيْتُ. فَقَالَ " لاَ حَرَجَ ".
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ dan Nahr kuni Minoda (hajning marosimlari haqida) soʻraldi va u zot: «Hech zarar yoʻq», — deb javob berdilar. Soʻng bir kishi u zotga: «Men (Hadiyni) soʻyishdan oldin boshimni oldirdim», — dedi. U zot: «(Endi) soʻy, unda hech zarar yoʻq», — dedilar. (Boshqa) bir kishi: «Men ramyni peshindan keyin qildim», — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Unda hech zarar yoʻq», — dedilar.