حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا طَلْحَةُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ كَانَ يَرْمِي الْجَمْرَةَ الدُّنْيَا بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ، يُكَبِّرُ عَلَى إِثْرِ كُلِّ حَصَاةٍ، ثُمَّ يَتَقَدَّمُ حَتَّى يُسْهِلَ فَيَقُومَ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ فَيَقُومُ طَوِيلاً، وَيَدْعُو وَيَرْفَعُ يَدَيْهِ، ثُمَّ يَرْمِي الْوُسْطَى، ثُمَّ يَأْخُذُ ذَاتَ الشِّمَالِ فَيَسْتَهِلُ وَيَقُومُ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ فَيَقُومُ طَوِيلاً وَيَدْعُو وَيَرْفَعُ يَدَيْهِ، وَيَقُومُ طَوِيلاً، ثُمَّ يَرْمِي جَمْرَةَ ذَاتِ الْعَقَبَةِ مِنْ بَطْنِ الْوَادِي، وَلاَ يَقِفُ عِنْدَهَا ثُمَّ يَنْصَرِفُ فَيَقُولُ هَكَذَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَفْعَلُهُ.
Solim (Ibn Umardan) rivoyat qiladi: Ibn Umar Jamratud-Dunyo (Xayf masjidiga yaqin jamra)ga yetti mayda tosh bilan ramy qilar va har bir tosh otganda takbir aytar edi. Soʻng u — tekis joyga yetguncha — oldinga yurar va u yerda Qiblaga yuzlanib, qoʻllarini koʻtargan holda uzoq vaqt duo qilar edi. Soʻng u Jamratul-Vusto (oʻrtancha jamra)ga ramy qilar, soʻng chap tomonga — tekis joyga — borib, Qiblaga yuzlanar va qoʻllarini koʻtargan holda uzoq vaqt duo qilar hamda u yerda uzoq turar edi. Soʻng u Jamratul-Aqabaga vodiyning oʻrtasidan ramy qilar, lekin uning yonida (duoga) turmas edi; soʻng u (u yerdan) ketar va: «Men Paygʻambar ﷺ ning shunday qilganlarini koʻrdim», — der edi.