حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ الْهَيْثَمِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ كَانَ ذُو الْمَجَازِ وَعُكَاظٌ مَتْجَرَ النَّاسِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ، فَلَمَّا جَاءَ الإِسْلاَمُ كَأَنَّهُمْ كَرِهُوا ذَلِكَ حَتَّى نَزَلَتْ
﴿ لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلاً مِنْ رَبِّكُمْ ﴾ فِي مَوَاسِمِ الْحَجِّ.Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Zulmajoz va Ukoz — johiliyat davrida odamlarning bozorlari edi. Odamlar Islomni qabul qilganda, ular u yerda savdo-sotiq qilishni noxush koʻrdi — to quyidagi oyat nozil boʻlguncha: ‹Robbingizning fazlidan (rizqidan, yaʼni haj paytida savdo qilib foyda) izlashingizda sizlarga hech gunoh yoʻq› (Baqara, 198).