حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ يُخْبِرُنَا يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاِمْرَأَةٍ مِنَ الأَنْصَارِ سَمَّاهَا ابْنُ عَبَّاسٍ، فَنَسِيتُ اسْمَهَا " مَا مَنَعَكِ أَنْ تَحُجِّي مَعَنَا ". قَالَتْ كَانَ لَنَا نَاضِحٌ فَرَكِبَهُ أَبُو فُلاَنٍ وَابْنُهُ ـ لِزَوْجِهَا وَابْنِهَا ـ وَتَرَكَ نَاضِحًا نَنْضَحُ عَلَيْهِ قَالَ " فَإِذَا كَانَ رَمَضَانُ اعْتَمِرِي فِيهِ فَإِنَّ عُمْرَةً فِي رَمَضَانَ حَجَّةٌ ". أَوْ نَحْوًا مِمَّا قَالَ.
Ato (Ibn Abbosdan) rivoyat qiladi: Men Ibn Abbosning shunday deganini eshitdim: «Rasululloh ﷺ bir ansoriy ayoldan (Ibn Abbos uning nomini aytdi, lekin Ato uni unutdi): ‹Seni biz bilan haj qilishdan nima toʻsdi?› — deb soʻradilar. U: ‹Bizda (bitta) tuya bor edi va falonchining otasi hamda oʻgʻli (yaʼni erim va oʻgʻlim) unga minib (haj qilishga) ketdi va bizga — sugʻorishda (suv tashishda) ishlatish uchun — bitta tuya qoldirdi›, — dedi. U zot (unga): ‹Ramazon kelganda, umra qil — chunki Ramazondagi umra — (savobda) hajga tengdir›, — yoki shunga oʻxshash bir narsani — dedilar».