حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنَا عَمْرٌو، عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ، مَوْلَى أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، كَانَ يَسْمَعُ أَسْمَاءَ تَقُولُ كُلَّمَا مَرَّتْ بِالْحَجُونِ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ لَقَدْ نَزَلْنَا مَعَهُ هَا هُنَا، وَنَحْنُ يَوْمَئِذٍ خِفَافٌ، قَلِيلٌ ظَهْرُنَا، قَلِيلَةٌ أَزْوَادُنَا، فَاعْتَمَرْتُ أَنَا وَأُخْتِي عَائِشَةُ وَالزُّبَيْرُ وَفُلاَنٌ وَفُلاَنٌ، فَلَمَّا مَسَحْنَا الْبَيْتَ أَحْلَلْنَا، ثُمَّ أَهْلَلْنَا مِنَ الْعَشِيِّ بِالْحَجِّ.
Asvad (Asmoning xizmatkori Abdullohdan) rivoyat qiladi: Abdulloh — Asmo bint Abu Bakrning xizmatkori — menga aytdiki, u Asmoning — Hajundan oʻtgan har safar — shunday deganini eshitar edi: «Alloh oʻz Rasuli Muhammad (ﷺ)ga rahmat (salovot) qilsin. Bir marta biz u zot bilan birga shu yerda tushgan edik; oʻsha paytda biz yengil yuk bilan safar qilayotgan edik — bizda oz miqdorda ulov va kam ozuqa bor edi. Men, opam Oisha, Zubayr va falon-falonchi (kishilar) umra qildik; biz Kaʼbaga qoʻllarimizni surgach (yaʼni Kaʼbani hamda Safo bilan Marvani tavof qilgach), ehromdan chiqdik. Keyin oʻsha kechqurunning oʻzida haj uchun ehrom bogʻladik».