حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ، أَخْبَرَنَا أَبُو بَدْرٍ، شُجَاعُ بْنُ الْوَلِيدِ عَنْ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدٍ الْعُمَرِيِّ، قَالَ وَحَدَّثَ نَافِعٌ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ، وَسَالِمًا، كَلَّمَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ فَقَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُعْتَمِرِينَ، فَحَالَ كُفَّارُ قُرَيْشٍ دُونَ الْبَيْتِ، فَنَحَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بُدْنَهُ، وَحَلَقَ رَأْسَهُ.
Nofiʼ (Ibn Umardan) rivoyat qiladi: Abdulloh (ibn Abdulloh) va Solim Abdulloh ibn Umarga: «(Sen shu yili haj qilma)», — dedi. Abdulloh ibn Umar: «Biz Paygʻambar ﷺ bilan (umra qilish uchun Makkaga) yoʻlga chiqdik va Quraysh kofirlari bizni Kaʼbaga yetishdan toʻsdi. Allohning Rasuli ﷺ oʻz Budnini (qurbonlik tuyalarini) soʻydi va boshini oldirdi», — deb javob berdi.