حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سَيْفٌ، قَالَ حَدَّثَنِي مُجَاهِدٌ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي لَيْلَى، أَنَّ كَعْبَ بْنَ عُجْرَةَ، حَدَّثَهُ قَالَ وَقَفَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْحُدَيْبِيَةِ، وَرَأْسِي يَتَهَافَتُ قَمْلاً فَقَالَ " يُؤْذِيكَ هَوَامُّكَ ". قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ " فَاحْلِقْ رَأْسَكَ ـ أَوْ قَالَ ـ احْلِقْ ". قَالَ فِيَّ نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ
﴿ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِنْ رَأْسِهِ ﴾ إِلَى آخِرِهَا. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " صُمْ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ، أَوْ تَصَدَّقْ بِفَرَقٍ بَيْنَ سِتَّةٍ، أَوِ انْسُكْ بِمَا تَيَسَّرَ ".Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ Hudaybiyada mening yonimda turdilar va bitlar boshimdan koʻplab toʻkilib turar edi. U zot mendan: «Bitlaring seni qiynab qoʻydimi?» — deb soʻradilar. Men ‹ha› (deb javob berdim). U zot meni boshimni oldirishga buyurdilar. Kaʼb qoʻshdi: «Mana bu oyat men haqimda nozil boʻldi: ‹Sizlardan kim kasal boʻlsa yoki boshida ozor boʻlsa...› (Baqara, 196)». Soʻng Paygʻambar ﷺ meni — yo uch kun roʻza tutishga, yo bir faraq (uch soʼ) (xurmo) bilan olti kambagʻalni taomlantirishga, yo bir qoʻy (va h.k.) soʻyishga — qaysisi topilsa, oʻshanga buyurdilar.