حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا عَطَاءٌ، قَالَ حَدَّثَنِي صَفْوَانُ بْنُ يَعْلَى، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَتَاهُ رَجُلٌ عَلَيْهِ جُبَّةٌ فِيهِ أَثَرُ صُفْرَةٍ أَوْ نَحْوُهُ، وَكَانَ عُمَرُ يَقُولُ لِي تُحِبُّ إِذَا نَزَلَ عَلَيْهِ الْوَحْىُ أَنْ تَرَاهُ فَنَزَلَ عَلَيْهِ ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ فَقَالَ " اصْنَعْ فِي عُمْرَتِكَ مَا تَصْنَعُ فِي حَجِّكَ ".
Yaʼlo ibn Umayya (otasidan) rivoyat qiladi: Men Allohning Rasuli ﷺ bilan birga ekanimda, u zotning oldiga — ustida sariq atir (xushboʻylik) yoki shunga oʻxshash narsa izi boʻlgan joʻbba (ust kiyim) kiygan — bir kishi keldi. Umar menga: «Paygʻambar ﷺ ga vahiy kelayotgan paytda u zotni koʻrishni xohlaysanmi?» — der edi. Bas, shunday boʻldiki, u zotga vahiy keldi va vahiy tugagach, Paygʻambar ﷺ (oʻsha kishiga): «Hajda qilganingdek umrada ham qil», — dedilar.