حَدَّثَنَا ابْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا الْفَزَارِيُّ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، قَالَ حَدَّثَنِي ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَأَى شَيْخًا يُهَادَى بَيْنَ ابْنَيْهِ قَالَ " مَا بَالُ هَذَا ". قَالُوا نَذَرَ أَنْ يَمْشِيَ. قَالَ " إِنَّ اللَّهَ عَنْ تَعْذِيبِ هَذَا نَفْسَهُ لَغَنِيٌّ ". وَأَمَرَهُ أَنْ يَرْكَبَ.
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ — ikki oʻgʻliga suyangan holda yurgan bir keksa kishini — koʻrdilar va u haqda soʻradilar. Odamlar u zotga — u (keksa kishi) Kaʼbaga piyoda borishga nazr qilganini — xabar berdi. U zot: «Alloh bu keksa kishining oʻzini qiynashiga muhtoj emas», — dedilar va uni (ulovda) minishga buyurdilar.