حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ، عَنْ عَمِّهِ، قَالَ شُكِيَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الرَّجُلُ يَجِدُ فِي الصَّلاَةِ شَيْئًا، أَيَقْطَعُ الصَّلاَةَ قَالَ " لاَ، حَتَّى يَسْمَعَ صَوْتًا أَوْ يَجِدَ رِيحًا ". وَقَالَ ابْنُ أَبِي حَفْصَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ لاَ وُضُوءَ إِلاَّ فِيمَا وَجَدْتَ الرِّيحَ أَوْ سَمِعْتَ الصَّوْتَ.
Abbos ibn Tamim (amakisidan) rivoyat qiladi: Paygʻambar ﷺ dan: «Agar kishi namoz (oʻqiyotgan) paytida (qornida) bir narsa sezsa, namozini buzsa (toʻxtatsa)mikin?» — deb soʻraldi. Paygʻambar ﷺ: «Yoʻq! — to (shamol) ovozini eshitmaguncha yoki bir hid sezmaguncha — uni (namozni) tark etmasin», — dedilar. Ibn Abu Hafsa (rivoyat qildi): Zuhriy: «(Shamol) ovozini sezmaguncha yoki bir hid eshitmaguncha, tahoratni qaytadan qilishga hojat yoʻq», — dedi.