حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ عَائِشَةَ، أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ أَرَادَتْ أَنْ تَشْتَرِيَ جَارِيَةً فَتُعْتِقَهَا، فَقَالَ أَهْلُهَا نَبِيعُكِهَا عَلَى أَنَّ وَلاَءَهَا لَنَا. فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لاَ يَمْنَعُكِ ذَلِكَ، فَإِنَّمَا الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ ".
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Oisha — moʻminlarning onasi — bir choriya (kaniz) sotib olib, uni ozod qilmoqchi boʻldi, lekin uning egalari — valoʼ (vala) oʻzlariga boʻlishi sharti bilangina uni sotishni — aytdi. Oisha bu haqda Allohning Rasuli ﷺ ga aytdi. U zot: «Ularning sharti seni uni sotib olishdan toʻsmasin (toʻxtatmasin) — chunki valoʼ — ozod qilgan kishiga(dir)», — dedilar.