حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا قَالَتِ اخْتَصَمَ سَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ وَعَبْدُ بْنُ زَمْعَةَ فِي غُلاَمٍ، فَقَالَ سَعْدٌ هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ابْنُ أَخِي عُتْبَةَ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَهِدَ إِلَىَّ أَنَّهُ ابْنُهُ، انْظُرْ إِلَى شَبَهِهِ. وَقَالَ عَبْدُ بْنُ زَمْعَةَ هَذَا أَخِي يَا رَسُولَ اللَّهِ وُلِدَ عَلَى فِرَاشِ أَبِي مِنْ وَلِيدَتِهِ. فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى شَبَهِهِ، فَرَأَى شَبَهًا بَيِّنًا بِعُتْبَةَ، فَقَالَ " هُوَ لَكَ يَا عَبْدُ، الْوَلَدُ لِلْفِرَاشِ وَلِلْعَاهِرِ الْحَجَرُ وَاحْتَجِبِي مِنْهُ يَا سَوْدَةُ بِنْتَ زَمْعَةَ ". فَلَمْ تَرَهُ سَوْدَةُ قَطُّ.
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Saʼd ibn Abu Vaqqos va Abd ibn Zamʼa bir bola haqida janjallashdi. Saʼd: «Yo Rasululloh, bu bola — mening birodarim (Utba ibn Abu Vaqqos)ning oʻgʻli; u mendan — uni (oʻz qaramogʻimga) olishimga — vaʼda olgan edi, chunki u (Utba)ning (zinodan boʻlgan) oʻgʻli edi. Unga qarang va kimga oʻxshashini koʻring», — dedi. Abd ibn Zamʼa: «Yo Rasululloh, bu — mening birodarim; u otamning toʻshagida, uning choriyasi (kanizi)dan tugʻildi», — dedi. Allohning Rasuli ﷺ bolaga bir qarab, uning Utbaga aniq oʻxshashini koʻrdi, soʻng: «Bola — sen uchun(dir), ey Abd ibn Zamʼa. Bola — toʻshak (egasi)ga (tegishli) va zinokor uchun — tosh (yaʼni noumidlik)dan boshqa (hech narsa) yoʻq», — dedilar. Soʻng Paygʻambar ﷺ: «Ey Savda bint Zamʼa! Bu boladan (yuzini) toʻsib yur», — dedilar. Bas, Savda uni boshqa hech qachon koʻrmadi.