حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ قُرَّةَ بْنِ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي حُمَيْدُ بْنُ هِلاَلٍ، حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَقْبَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَمَعِي رَجُلاَنِ مِنَ الأَشْعَرِيِّينَ، فَقُلْتُ مَا عَلِمْتُ أَنَّهُمَا يَطْلُبَانِ الْعَمَلَ. فَقَالَ " لَنْ أَوْ لاَ نَسْتَعْمِلُ عَلَى عَمَلِنَا مَنْ أَرَادَهُ ".
Abu Muso (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Ashʼariy qabilasidan ikki kishi bilan Paygʻambar ﷺ ning oldiga bordim. Men (Paygʻambar ﷺ ga): «Men — ular ish (lavozim) istashini bilmas edim», — dedim. Paygʻambar ﷺ: «Yoʻq, biz oʻz ishlarimizga — uni jiddiy talab qilgan (soʻragan) kishini — tayinlamaymiz», — dedilar.