حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، سَمِعَ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ،، وَسَأَلَهُ النَّاسُ، وَمَا بَيْنِي وَبَيْنَهُ أَحَدٌ بِأَىِّ شَىْءٍ دُووِيَ جُرْحُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ مَا بَقِيَ أَحَدٌ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي، كَانَ عَلِيٌّ يَجِيءُ بِتُرْسِهِ فِيهِ مَاءٌ، وَفَاطِمَةُ تَغْسِلُ عَنْ وَجْهِهِ الدَّمَ، فَأُخِذَ حَصِيرٌ فَأُحْرِقَ فَحُشِيَ بِهِ جُرْحُهُ.
Abu Hozim (Sahl ibn Saʼddan) rivoyat qiladi: Odamlar Sahl ibn Saʼd as-Soidiydan: «Paygʻambar ﷺ ning (Uhud kuni yetgan) yarasi nima bilan davolandi?» — deb soʻradi. Sahl: «Buni mendan yaxshiroq biladigan tirik (kishi) qolmagan. Ali qalqonida suv keltirar, Fotima esa u zotning yuzidan qonni yuvar edi; soʻng boʻra (poʻstak) yoqilib, (kuli) bilan yara toʻldirildi (qon toʻxtatildi)», — dedi.