حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ، عَنْ رِبْعِيٍّ، عَنْ حُذَيْفَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَاتَ رَجُلٌ، فَقِيلَ لَهُ قَالَ كُنْتُ أُبَايِعُ النَّاسَ، فَأَتَجَوَّزُ عَنِ الْمُوسِرِ، وَأُخَفِّفُ عَنِ الْمُعْسِرِ، فَغُفِرَ لَهُ ". قَالَ أَبُو مَسْعُودٍ سَمِعْتُهُ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ ning shunday deganini eshitdim: «Bir marta bir kishi vafot etdi va undan: ‹Sen (hayot davringda) nima der (yoki qilar) eding?› — deb soʻraldi. U: ‹Men savdogar edim va boyga (qarzini) toʻlash uchun muhlat berar, kambagʻalning qarzidan esa bir qismini (kechib) tushirib yuborar edim›, — deb javob berdi. Bas, u (gunohlari) kechirildi». Abu Masʼud: «Men ham xuddi shu (hadis)ni Paygʻambar ﷺ dan eshitdim», — dedi.