حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ لِرَجُلٍ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم سِنٌّ مِنَ الإِبِلِ فَجَاءَهُ يَتَقَاضَاهُ فَقَالَ صلى الله عليه وسلم " أَعْطُوهُ ". فَطَلَبُوا سِنَّهُ، فَلَمْ يَجِدُوا لَهُ إِلاَّ سِنًّا فَوْقَهَا. فَقَالَ " أَعْطُوهُ ". فَقَالَ أَوْفَيْتَنِي، وَفَّى اللَّهُ بِكَ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ خِيَارَكُمْ أَحْسَنُكُمْ قَضَاءً ".
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ biror kishiga maʼlum yoshdagi bir tuya qarzdor edilar; u (kishi) uni (qarzni) talab qilish uchun keldi. Paygʻambar ﷺ oʻz sahobalariga unga berishni buyurdi. Ular oʻsha yoshdagi tuyani qidirdi, lekin bir yosh kattaroq tuyadan boshqa (narsa) topmadi. Paygʻambar ﷺ ularga uni unga berishni aytdi. U kishi: «Sen menga haqimni toʻliq toʻlading; Alloh ham senga toʻliq toʻlasin», — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Sizlarning eng yaxshingiz — qarzini eng chiroyli (saxiy) tarzda toʻlaydigan kishi(dir)», — dedilar.