وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي جَعْفَرُ بْنُ رَبِيعَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ ذَكَرَ رَجُلاً مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ ـ وَسَاقَ الْحَدِيثَ ـ "فَخَرَجَ يَنْظُرُ لَعَلَّ مَرْكَبًا قَدْ جَاءَ بِمَالِهِ، فَإِذَا هُوَ بِالْخَشَبَةِ فَأَخَذَهَا لأَهْلِهِ حَطَبًا، فَلَمَّا نَشَرَهَا وَجَدَ الْمَالَ وَالصَّحِيفَةَ ".
Abdurrahmon ibn Hurmuz (Abu Hurayradan) rivoyat qiladi: Abu Hurayra: «Allohning Rasuli ﷺ bir isroillik kishi haqida zikr qildi», — dedi. (Soʻng Abu Hurayra butun voqeani aytdi.) (Voqeaning oxirida zikr qilindiki, qarz beruvchi) — bir kema uning pulini keltirgan boʻlishi mumkin, deb umid qilib — dengiz (boʻyi)ga chiqdi. Toʻsatdan u bir yogʻoch (boʻlak)ni koʻrib qoldi va uni — oʻtin (yoqish) uchun — uyiga olib bordi. U uni arralaganda, ichidan oʻz pulini va bir maktubni topdi.