حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها –
﴿ وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِنْ بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا ﴾ قَالَتِ الرَّجُلُ تَكُونُ عِنْدَهُ الْمَرْأَةُ، لَيْسَ بِمُسْتَكْثِرٍ مِنْهَا، يُرِيدُ أَنْ يُفَارِقَهَا، فَتَقُولُ أَجْعَلُكَ مِنْ شَأْنِي فِي حِلٍّ. فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِي ذَلِكَ.Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Mana bu oyatning tafsiri haqida: ‹Agar ayol oʻz erining badxulqlik (joʻrttaga azob berish) yoki yuz oʻgirishidan qoʻrqsa...› (Niso, 128) — Kishi oʻz xotinini yoqtirmaslik va uni taloq qilishni niyat qilishi mumkin; bas, u (xotin) unga: ‹Men oʻz haqlarimdan voz kechaman, meni taloq qilma›, — deydi. Yuqoridagi oyat shunday (holat) haqida nozil boʻldi.