حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ أَبُو شُعَيْبٍ كَانَ لَهُ غُلاَمٌ لَحَّامٌ فَقَالَ لَهُ أَبُو شُعَيْبٍ اصْنَعْ لِي طَعَامَ خَمْسَةٍ لَعَلِّي أَدْعُو النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَامِسَ خَمْسَةٍ. وَأَبْصَرَ فِي وَجْهِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الْجُوعَ ـ فَدَعَاهُ، فَتَبِعَهُمْ رَجُلٌ لَمْ يُدْعَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ هَذَا قَدِ اتَّبَعَنَا أَتَأْذَنُ لَهُ ". قَالَ نَعَمْ.
Abu Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Shuʼayb degan bir ansoriy kishi bor edi va uning qassob bir quli bor edi. Abu Shuʼayb unga: «Besh kishiga yetadigan taom tayyorla — toki men Paygʻambar ﷺ ni va boshqa toʻrt kishini taklif qilsam», — dedi. Abu Shuʼayb Paygʻambar ﷺ ning yuzida ochlik alomatlarini koʻrgan edi va shuning uchun uni taklif qildi. Taklif qilinmagan boshqa bir kishi (ham) Paygʻambar ﷺ ga ergashdi. Paygʻambar ﷺ Abu Shuʼaybga: «Bu kishi bizga ergashdi. Sen unga (ham) taomdan ulush (yeyishga) ruxsat berasanmi?» — dedilar. Abu Shuʼayb: «Ha», — dedi.