حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ وَلَقَدْ رَهَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم دِرْعَهُ بِشَعِيرٍ، وَمَشَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِخُبْزِ شَعِيرٍ وَإِهَالَةٍ سَنِخَةٍ، وَلَقَدْ سَمِعْتُهُ يَقُولُ " مَا أَصْبَحَ لآلِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ صَاعٌ، وَلاَ أَمْسَى ". وَإِنَّهُمْ لَتِسْعَةُ أَبْيَاتٍ.
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Shubhasiz, Paygʻambar ﷺ oʻz sovutini arpa (don)ga garovga qoʻydi. Bir marta men Paygʻambar ﷺ ga — ustiga eritilgan yogʻ surilgan — arpa nonini olib bordim va men u zotning shunday deganini eshitdim: «Muhammadning oilasi — toʻqqiz xonadon boʻlishiga qaramay — na ertalab, na kechqurun (ovqatiga) bir soʼ (don, arpa va boshqa)dan ortiq narsaga ega emas edi».