حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ ـ رضى الله عنه مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ، يَسْتَحِقُّ بِهَا مَالاً وَهْوَ فِيهَا فَاجِرٌ، لَقِيَ اللَّهَ وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَصْدِيقَ ذَلِكَ
﴿ إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً ﴾ فَقَرَأَ إِلَى ﴿ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴾.ثُمَّ إِنَّ الأَشْعَثَ بْنَ قَيْسٍ خَرَجَ إِلَيْنَا فَقَالَ مَا يُحَدِّثُكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ فَحَدَّثْنَاهُ قَالَ فَقَالَ صَدَقَ لَفِيَّ وَاللَّهِ أُنْزِلَتْ، كَانَتْ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ خُصُومَةٌ فِي بِئْرٍ فَاخْتَصَمْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " شَاهِدُكَ أَوْ يَمِينُهُ ". قُلْتُ إِنَّهُ إِذًا يَحْلِفُ وَلاَ يُبَالِي. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ يَسْتَحِقُّ بِهَا مَالاً هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ، لَقِيَ اللَّهَ وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ". فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَصْدِيقَ ذَلِكَ، ثُمَّ اقْتَرَأَ هَذِهِ الآيَةَ ﴿ إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً ﴾ إِلَى ﴿ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴾.Abu Voil (Abdulloh ibn Masʼuddan) rivoyat qiladi: Abdulloh (ibn Masʼud): «Kim — birovning molini (nohaq) olish uchun — yolgʻon qasam ichsa, u Allohni — U gʻazablangan holda — uchratadi», — dedi. Alloh buni tasdiqlab (mana bu) oyatni nozil qildi: ‹Albatta, Allohning ahdini va oʻz qasamlarini arzon bahoga sotadiganlar... (ularga) alamli azob (bor)› (Oli Imron, 77). Ashʼas ibn Qays bizning oldimizga kelib: «Abu Abdurrahmon (yaʼni Ibn Masʼud) sizlarga nima aytyapti?» — deb soʻradi. Biz unga voqeani aytdik. Shunda u: «U rost aytdi. Bu oyat men haqimda nozil boʻldi. Mening bir quduq haqida boshqa bir kishi bilan nizoim bor edi va biz daʼvoni Allohning Rasuli ﷺ ning oldiga olib bordik. Allohning Rasuli ﷺ (menga): ‹(Daʼvongni tasdiqlash uchun) ikki guvoh keltir; aks holda, javobgar (raqib) — (sening daʼvongni rad etish uchun) qasam ichishga haqli›, — dedi. Men: ‹Javobgar yolgʻon qasam ichishdan tap tortmaydi (parvo qilmaydi)›, — dedim. Shunda Allohning Rasuli ﷺ: ‹Kim — birovning molini (nohaq) olish uchun — yolgʻon qasam ichsa, u Allohni — U gʻazablangan holda — uchratadi›, — dedi. Soʻng Alloh buni tasdiqlovchi (oyat)ni nozil qildi», — dedi. Ashʼas (mana bu) oyatni tilovat qildi: ‹Albatta, Allohning ahdini va oʻz qasamlarini arzon bahoga sotadiganlar... ularga alamli azob (bor)› (Oli Imron, 77).