حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ، أَنَّهُ كَانَ عِنْدَ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ هُوَ وَأَبُوهُ، وَعِنْدَهُ قَوْمٌ فَسَأَلُوهُ عَنِ الْغُسْلِ،. فَقَالَ يَكْفِيكَ صَاعٌ. فَقَالَ رَجُلٌ مَا يَكْفِينِي. فَقَالَ جَابِرٌ كَانَ يَكْفِي مَنْ هُوَ أَوْفَى مِنْكَ شَعَرًا، وَخَيْرٌ مِنْكَ، ثُمَّ أَمَّنَا فِي ثَوْبٍ.
Abu Jaʼfar (Jobirdan) rivoyat qiladi: Men va otam Jobir ibn Abdulloh bilan birga edik; baʼzi kishilar undan gusl haqida soʻradi. U: «Bir soʼ suv senga kifoya», — dedi. Bir kishi: «Bir soʼ menga kifoya qilmaydi», — dedi. Jobir: «Sendan sochi koʻproq va sendan yaxshiroq (zot — Paygʻambar)ga bir soʼ kifoya qilgan edi», — dedi. Soʻng Jobir (kiyimini) kiyib, namozga imomlik qildi.