حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ حَنْظَلَةَ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ دَعَا بِشَىْءٍ نَحْوَ الْحِلاَبِ، فَأَخَذَ بِكَفِّهِ، فَبَدَأَ بِشِقِّ رَأْسِهِ الأَيْمَنِ ثُمَّ الأَيْسَرِ، فَقَالَ بِهِمَا عَلَى رَأْسِهِ.
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ janobat (jima yoki ihtilom)dan gusl qilganlarida, hilob yoki boshqa xushboʻy (atir) soʻrardilar. Uni qoʻllariga olib, avval boshlarining oʻng tomoniga, soʻng chap tomoniga surib, soʻng ikki qoʻllari bilan boshlarining oʻrtasiga surardilar.