حَدَّثَنَا عَيَّاشٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ بَكْرٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا جُنُبٌ، فَأَخَذَ بِيَدِي، فَمَشَيْتُ مَعَهُ حَتَّى قَعَدَ فَانْسَلَلْتُ، فَأَتَيْتُ الرَّحْلَ، فَاغْتَسَلْتُ ثُمَّ جِئْتُ وَهْوَ قَاعِدٌ فَقَالَ " أَيْنَ كُنْتَ يَا أَبَا هِرٍّ " فَقُلْتُ لَهُ. فَقَالَ " سُبْحَانَ اللَّهِ يَا أَبَا هِرٍّ إِنَّ الْمُؤْمِنَ لاَ يَنْجُسُ ".
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ menga yoʻliqdilar, men junub edim. U zot qoʻlimdan ushladilar, men u zot bilan birga bordim, to u zot oʻtirguncha. Soʻng men sirgʻalib, uyga borib gusl qildim. Qaytib kelganimda, u zot hali ham oʻtirgan edilar. U zot menga: «Ey Abu Hurayra, qayda eding?» — dedilar. Men (buni) aytdim. Paygʻambar ﷺ: «Subhanalloh, ey Abu Hurayra! Moʻmin najas boʻlmaydi», — dedilar.