حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ وَرْدَانَ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَدِمَتْ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَقْبِيَةٌ فَقَالَ لِي أَبِي مَخْرَمَةُ انْطَلِقْ بِنَا إِلَيْهِ عَسَى أَنْ يُعْطِيَنَا مِنْهَا شَيْئًا. فَقَامَ أَبِي عَلَى الْبَابِ فَتَكَلَّمَ، فَعَرَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم صَوْتَهُ فَخَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ قَبَاءٌ وَهُوَ يُرِيهِ مَحَاسِنَهُ وَهُوَ يَقُولَ " خَبَأْتُ هَذَا لَكَ، خَبَأْتُ هَذَا لَكَ ".
Misvar ibn Maxrama (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ ga baʼzi (ustki) kiyimlar keldi va otam (Maxrama) menga: «Paygʻambar ﷺ ning oldiga boraylik — u zot bizga oʻsha kiyimlardan biror narsa berar», — dedi. Bas, otam eshik oldida turib (oʻz hojatini) aytdi. Paygʻambar ﷺ uning ovozini tanidi va — bir kiyimni koʻtarib, Maxramaga oʻsha kiyimning yaxshi xususiyatlarini aytgan holda — (tashqariga) chiqdi hamda: «Men buni sen uchun saqlab qoʻygan edim, men buni sen uchun yuborgan edim», — dedilar.