حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، رضى الله عنهما أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ مُعْتَمِرًا، فَحَالَ كُفَّارُ قُرَيْشٍ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ، فَنَحَرَ هَدْيَهُ، وَحَلَقَ رَأْسَهُ بِالْحُدَيْبِيَةِ، وَقَاضَاهُمْ عَلَى أَنْ يَعْتَمِرَ الْعَامَ الْمُقْبِلَ، وَلاَ يَحْمِلَ سِلاَحًا عَلَيْهِمْ إِلاَّ سُيُوفًا، وَلاَ يُقِيمَ بِهَا إِلاَّ مَا أَحَبُّوا، فَاعْتَمَرَ مِنَ الْعَامِ الْمُقْبِلِ فَدَخَلَهَا كَمَا كَانَ صَالَحَهُمْ، فَلَمَّا أَقَامَ بِهَا ثَلاَثًا أَمَرُوهُ أَنْ يَخْرُجَ فَخَرَجَ.
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ umra (qilish) uchun yoʻlga chiqdi, lekin Quraysh mushriklari uni Kaʼbaga yetib borishdan toʻsdi. Bas, u zot Hudaybiyada oʻz qurbonligini soʻydi va boshini oldirdi hamda ular bilan — keyingi yili umra qilishi, qurol (olib yurmaslik), faqat qilichlardan boshqa (qurol olib kirmaslik) va Makkada — ular ruxsat bergan muddatdan boshqa — qolmasligi (sharti) bilan — kelishdi. Bas, Paygʻambar ﷺ keyingi yili umrani bajardi va shartnomaga koʻra Makkaga kirdi; u uch kun qolganda, mushriklar unga — chiqib ketishni — buyurdi va u chiqib ketdi.