حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، أَنَّ ابْنَ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَهُ قَالَ أَخْبَرَنِي يَعْلَى بْنُ مُسْلِمٍ، وَعَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، يَزِيدُ أَحَدُهُمَا عَلَى صَاحِبِهِ وَغَيْرُهُمَا قَدْ سَمِعْتُهُ يُحَدِّثُهُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ إِنَّا لَعِنْدَ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ حَدَّثَنِي أُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مُوسَى رَسُولُ اللَّهِ " فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
﴿ قَالَ أَلَمْ أَقُلْ إِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْرًا ﴾ كَانَتِ الأُولَى نِسْيَانًا، وَالْوُسْطَى شَرْطًا، وَالثَّالِثَةُ عَمْدًا ﴿ قَالَ لاَ تُؤَاخِذْنِي بِمَا نَسِيتُ وَلاَ تُرْهِقْنِي مِنْ أَمْرِي عُسْرًا ﴾. ﴿ لَقِيَا غُلاَمًا فَقَتَلَهُ ﴾ فَانْطَلَقَا فَوَجَدَا جِدَارًا يُرِيدُ أَنْ يَنْقَضَّ فَأَقَامَهُ. قَرَأَهَا ابْنُ عَبَّاسٍ أَمَامَهُمْ مَلِكٌ.Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Muso — Allohning paygʻambari (haqida)», — dedi va soʻng u zot u haqdagi butun voqeani aytdi. Xizr Musoga: ‹Men senga — sen men bilan sabr qila olmaysan, deb — aytmadimmi?› (Kahf, 72) — dedi. Muso birinchi marta — unutganligi sababli — ahd(ni) buzdi; soʻng Muso — agar (Xizrdan) biror narsa soʻrasa, u (Xizr)ning uni tark etishga haqli ekanini — vaʼda qildi. Muso oʻsha shartga rioya qildi va uchinchi marta u qasddan Xizrdan soʻradi hamda oʻsha shartning qoʻllanishiga sabab boʻldi. Yuqorida zikr qilingan uch holat — (mana bu) oyatlarda (zikr qilingan): ‹Meni unutganim uchun ayblama va mening ishimni qiyinlashtirma› (Kahf, 73); ‹Soʻng ular bir bolani uchratdi va Xizr uni oʻldirdi› (Kahf, 74); ‹Soʻng ular yurib, qulay degan bir devorni topdi va Xizr uni toʻgʻriladi (tikladi)› (Kahf, 77).