حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ عُمَرَ، حَمَلَ عَلَى فَرَسٍ لَهُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَعْطَاهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيَحْمِلَ عَلَيْهَا رَجُلاً، فَأُخْبِرَ عُمَرُ أَنَّهُ قَدْ وَقَفَهَا يَبِيعُهَا، فَسَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَبْتَاعَهَا فَقَالَ " لاَ تَبْتَعْهَا، وَلاَ تَرْجِعَنَّ فِي صَدَقَتِكَ ".
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir marta Umar — Alloh yoʻlidagi jangda ishlatish uchun — bir otni sadaqa qildi. U (ot) unga Allohning Rasuli ﷺ tomonidan berilgan edi. Umar uni minish uchun boshqa bir kishiga berdi. Soʻng Umarga — oʻsha kishi otni sotuvga qoʻygani — xabar qilindi; bas, u Allohning Rasuli ﷺ dan — uni sotib olsa boʻladimi, deb — soʻradi. Allohning Rasuli ﷺ: «Uni sotib olma — chunki sen sadaqa qilgan narsangni qaytarib olmasliging (kerak)», — dedi.