حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِ، قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ الْمُنْكَدِرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا، يَقُولُ جِيءَ بِأَبِي إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ مُثِّلَ بِهِ وَوُضِعَ بَيْنَ يَدَيْهِ، فَذَهَبْتُ أَكْشِفُ عَنْ وَجْهِهِ، فَنَهَانِي قَوْمِي، فَسَمِعَ صَوْتَ صَائِحَةٍ فَقِيلَ ابْنَةُ عَمْرٍو، أَوْ أُخْتُ عَمْرٍو. فَقَالَ " لِمَ تَبْكِي أَوْ لاَ تَبْكِي، مَا زَالَتِ الْمَلاَئِكَةُ تُظِلُّهُ بِأَجْنِحَتِهَا ". قُلْتُ لِصَدَقَةَ أَفِيهِ حَتَّى رُفِعَ قَالَ رُبَّمَا قَالَهُ.
Jobir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Otamning (badani) buzilgan (shafqatsizlarcha jarohatlangan) jasadi Paygʻambar ﷺ ning oldiga keltirildi va u zotning roʻparasiga qoʻyildi. Men uning yuzini ochmoqchi boʻldim, lekin sheriklarim meni man qildi. Soʻng bir ayolning (motam) yigʻi ovozi eshitildi va — u Amrning qizi yoki opasi (singlisi) edi, deyildi. Paygʻambar ﷺ: «Nega u yigʻlayapti?» — dedi (yoki: «Yigʻlamanglar — chunki farishtalar hali (ham) uni qanotlari bilan soyalab turibdi», — dedi). (Buxoriy — Sadaqadan, rivoyatchidan: «Rivoyatda: ‹To u koʻtarilgunicha›, — degan ibora bormi?» — deb soʻradi. U: «Jobir buni aytgan boʻlishi mumkin», — deb javob berdi.)