حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ أَنَسٍ، قَالَ وَذَكَرَ يَوْمَ الْيَمَامَةِ قَالَ أَتَى أَنَسٌ ثَابِتَ بْنَ قَيْسٍ وَقَدْ حَسَرَ عَنْ فَخِذَيْهِ وَهْوَ يَتَحَنَّطُ فَقَالَ يَا عَمِّ مَا يَحْبِسُكَ أَنْ لاَ تَجِيءَ قَالَ الآنَ يَا ابْنَ أَخِي. وَجَعَلَ يَتَحَنَّطُ، يَعْنِي مِنَ الْحَنُوطِ، ثُمَّ جَاءَ فَجَلَسَ، فَذَكَرَ فِي الْحَدِيثِ انْكِشَافًا مِنَ النَّاسِ، فَقَالَ هَكَذَا عَنْ وُجُوهِنَا حَتَّى نُضَارِبَ الْقَوْمَ، مَا هَكَذَا كُنَّا نَفْعَلُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، بِئْسَ مَا عَوَّدْتُمْ أَقْرَانَكُمْ. رَوَاهُ حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ.
Ibn Avn (Muso ibn Anasdan) rivoyat qiladi: Bir marta Muso ibn Anas Yamoma jangini tasvirlab: «Anas ibn Molik Sobit ibn Qaysning oldiga bordi — u kiyimlarini sonlaridan koʻtarib, tanasiga hanut (xushboʻylik) surtayotgan edi. Anas: ‹Ey amaki! Sizni nima (jangdan) toʻxtatib turibdi?› — dedi. U: ‹Ey jiyanim! Men hozir kelaman›, — dedi va oʻzini hanut bilan xushboʻylantirishda davom etdi, soʻng kelib (safda) oʻtirdi», — dedi. Anas — odamlarning jang maydonidan qochganini zikr qildi. Shunda Sobit: ‹Dushman bilan jang qilishim uchun menga yoʻl boʻshatinglar. Biz Allohning Rasuli ﷺ ning yonida hech qachon bunday qilmas edik (yaʼni qochmas edik). Dushmanlaringizdan oʻrgangan odatlaringiz nahotki shunchalik yomon boʻlsa!› — dedi.