حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى ـ رضى الله عنه ـ قَالَ رُمِيَ أَبُو عَامِرٍ فِي رُكْبَتِهِ، فَانْتَهَيْتُ إِلَيْهِ قَالَ انْزِعْ هَذَا السَّهْمَ. فَنَزَعْتُهُ، فَنَزَا مِنْهُ الْمَاءُ، فَدَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ، فَقَالَ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِعُبَيْدٍ أَبِي عَامِرٍ ".
Abu Muso (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Omirning tizzasiga oʻq tegdi; bas, men uning oldiga bordim va u mendan oʻqni chiqarib olishni soʻradi. Men uni chiqarib olganimda, undan suv (siʼqib) oqa boshladi. Soʻng men Paygʻambar ﷺ ning oldiga borib, u zotga bu haqda aytdim. U zot: «Allohim! Ubayd Abu Omirni magʻfirat qil», — dedi.