حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَأْكُلُ مِنْ كَتِفٍ يَحْتَزُّ مِنْهَا، ثُمَّ دُعِيَ إِلَى الصَّلاَةِ فَصَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ. حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ وَزَادَ فَأَلْقَى السِّكِّينَ.
Umayya az-Zamriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ ni — (qoʻy) kuragidan (goʻsht) kesib yeb turganini — koʻrdim; soʻng u zot namozga chaqirildi va u zot — tahoratini yangilamasdan — namoz oʻqidi. Zuhriy (rahimahulloh)dan (yuqoridagidek rivoyat qilinadi) va u: «Paygʻambar ﷺ pichoqni qoʻyib qoʻydi», — deb qoʻshdi.